środa, 18 listopada 2015

SPAM + informowani

Po długiej przerwie... chyba wracam :'D
NARAZIE tylko z postem, który powinien być już dawno, 
Post jest jak widzicie-specjalnie dla WASZYCH blogów ^.^
Obecnie mam trochę zaległości u Was (teraz to nawet u mnie :'D), aleee; staram się wszystko nadrabiać :) Część Waszych blogów jest w "Czytam i polecam :D". Ale to tylko część, a czytałam ich naprawdę dużo przed moją przerwą (i komentowałam oczywiście :"D) , więc chcę do tego powrócić.
Podawajcie w komentarzach swoje blogi, możecie też coś o nich napisać :D
Codziennie wieczorem szukam ich po komentarzach pod rozdziałami, żeby przypomnieć sobie o czym był blog i napisać jakiś sensowny komentarz, więc na pewno mi w ten sposób pomożecie :D
Do dzieła! ;D

niedziela, 7 czerwca 2015

Rozdział VIII

*przepraszam to chyba za mało..*

-…zobaczyłam tam piękną sukienkę- niebieską z złotymi ćwiekami na ramiączkach! Ale cena była straszna. Poza tym nie mój rozmiar, więc, po co kupować? Zatrzymałam pieniądze myśląc, że znajdę coś lepszego. I znalazłam! Już w następnym sklepie z butami- śliczne, czarne szpilki na platformie. Mój rozmiar, po prostu one są genialne! Chłopcy troszkę marudzili, że za dużo butów, bo to już czwarta para dzisiaj. - Tu wzniosła oczy do nieba-, ale kobieta nigdy nie przecież dość butów! Potem poszliśmy zobaczyć na Nimbusa2015. Wiesz, to ten, co niedawno wyszedł. Spędzili tam jakieś dwie godziny! Ile można gapić się na miotły to ja naprawdę nie wiem..- Kontynuowała swój monolog Pansy.
Siedziała u Hermiony już jakąś godzinę i nic nie zapowiadało się na to, że szybko skończy swoją wizytę. Brązowowłosa zatrzymała się na pierwszych słowach koleżanki „Na Pokątnej..” – później pogrążyła się w swoich myślach. Zastanawiała się, jak bardzo ludzie potrafią być fałszywi. Ślizgonka jeszcze wczoraj robiła jej wyrzuty, bo tańczyła z Erikiem i była się gotowa o niego bić. A teraz? Zwierzała się jej jak najlepszej przyjaciółce. „Dwulicowość ludka nie zna granic. Najpierw będą Cię obgadywać, później Ci się żalić” – przypomniała sobie słowa… No właśnie, kogo? Nie usłyszała nigdy tego od Alice ani od Toma, a miała przeczucie, że powiedziała jej to bliska osoba. Miała coraz więcej wątpliwości. Od wypadku minęło już parę dobrych dni, a ona nadal nie przypomniała sobie wcześniejszych wydarzeń. Rzadko, kiedy miała sny. Sny, w których śmiała się razem z przyjaciółmi-, ale nie byli to ani Pansy, Blaise, Draco czy nawet Eric. Jakiś czarnowłosy i rudy chłopak. Oba podobnej budowy, patrzyli się na nią z troską. Bracia? Ale przecież Alice i Tom nic nie mówili…
-Pansy, dokończymy później- rzuciła szybko przyjaciółce, która właśnie opisywała jej nowy naszyjnik.
-Ohhh… pamiętaj tylko, że bankiet jest, o 20, więc przychodzę na 18!- krzyknęła, ale Hermiona już tego nie usłyszała.
Biegła właśnie do gabinetu swojego ojca myśląc tylko o tym, by go tam zastać. Po dziesięciu minutach truchtu zatrzymała się przy drzwiach, lekko zdyszana.
-Hermiona, coś się stało?- zapytała Alice, stojąca w progu.
-Coś musiało się stać, żebym chciała porozmawiać?
-Nie, ale wyglądasz na zdyszaną. Biegłaś? –  blondynka nie dawała za wygraną. Jej wzrok wyrażał troskę, ale głos… był jakby przepełniony strachem.
-Muszę poćwiczyć nad kondycją- stwierdziła -Możemy porozmawiać? – dodała, a Alice przepuściła ją w drzwiach.
Gdy Brązowowłosa weszła pierwsze, na, co zwróciła uwagę były blondyn siedzący do niej tyłem. „On tu?” – pomyślała.  W pierwszej chwili chciała się wycofać i usłyszeć, o czym rozmawiają za drzwiami, ale było już a późno.
-Coś nie tak?- zapytał Tom. Wydawać by się mogło, że to pytanie mogłoby być skierowane do Hermiony, ale jego wzrok był wbity w żonę- Jakiś problem?- ponowił, gdy został zignorowany.
-Nie, ja po prostu chciałam porozmawiać- powiedziała, patrząc mu prosto w oczy. „Nie ugnę się” – pomyślała.
-Możemy zostać sami? – zapytała, patrząc na blondyna.
-Przyjdę później- odpowiedział, wpatrując się w nią. „W co ona gra” –pomyślał. Hermiona coraz bardziej go zaskakiwała. Nic już nie mówił, tylko wyszedł, zamykając za sobą drzwi.
Brązowowłosa powoli usiadła, bacznie obserwując rodziców. Ich reakcja nie była normalna- nie spojrzeli na nią ani razu, odkąd się odezwała, za to sami mierzyli się spojrzeniem.
-Dlaczego do tej pory nie przypomniałam sobie niektórych zdarzeń sprzed wypadku? – wypaliła, zanim zdążyła ugryźć się w język. Nie chciała w ten sposób- wolała to powiedzieć delikatnie, jakoś stopniowo ich na to pytanie przygotować, żeby ich nie spłoszyć. Mówi się trudno- wyszło, jak wyszło.
-To chwilowa utrata pamięci.  Severus nam mówił, że nie będziesz pamiętała od razu wszystkiego. Nie masz się, czym martwić- dodała, z naciskiem. Jej wzrok skierowany był na jej dłonie, więc czy to dziwne, że Miona jej nie wierzyła?
-Ale ja nie pamiętam was. Moich urodzin, rodziny, podróży do Hogwartu.  Nawet nie mam
wspomnień z Pansy, Draco,  Blaisem, albo Erikiem…
Hermiona widziała, że tym wyznaniem zrobiła na nich wrażenie. Obydwoje nagle obrócili głowę w jej stronę, czekając, co dalej powie. A ona milczała.
-Lange? Skąd go znasz? – zapytał, po raz pierwszy Tom.
-Poznałam go na imprezie, dwa dni temu. Znacie go?
-Zapytaj swojej matki- powiedział, z wyrzutem Riddle.
-Znamy- na to słowo kładła nacisk- jego rodzinę z szkolnych lat- odpowiedziała, ucinając wszelkie dyskusje na ten temat- Kontynuuj.
-Oprócz braku wspomnień, nie mam żadnych fotografii. Ani jednej nie znalazłam w swoim pokoju, salonie, nawet kuchnie przeszukałam! – powiedziała, jakby to wyjaśniało wszystko.
-Bo one są u nas- odpowiedziała Alice, zanim jej mąż zdążył się odezwa- jak będziesz je chciała, wystarczy poprosić.
-Mogę teraz? – zapytała podchwytliwie. „ Jakby je mieli, daliby mi je od razu” – pomyślała.
-Dziś mamy dużo pracy, może jutro przypomnisz? – powiedziała z lekkim uśmiechem blondynka- Powinnaś już iść, dziś wyprawiamy bankiet, przygotuj się- dokończyła delikatnie dając do zrozumienia, że ma wyjść.
Hermiona wyszła szybko z pomieszczenia, cicho zamykając za sobą drzwi. Teraz już wiedziała- rodzice coś przed nią ukrywają. A ona musi wiedzieć, co.
Nie miałam weny i czasu,  co chyba wszystko wyjaśnia.
 Dziś zaczęłam pisać o 1 a skończyłam o 2 rano. Nie napisała bym nic do tej pory, gdyby nie kolega i przyjaciółka. I chociaż tego nie przeczytają (przynajmniej on) to był to najlepszy dzień w moim życiu :*

Kiedy następny rozdział? Nie wiem. Na całe wakacje wyjeżdżam, więc zależy wszystko od tego, czy będę miała połączenie z blogspotem. 
Oczywiście komentujcie, rozdział niezbetowany ;x

środa, 20 maja 2015

Informowani

Zauważyłam, że ostatnio wiele nowych czytelników  zaczęło czytać i komentować, co mnie oczywiście bardzo cieszy. ;D Jednak nie zawsze wiecie o nowych notkach. Parę osób informuję- tych, co o to poprosili.
 Więc, jeżeli ktoś chciałby być poinformowany- niech napisze komentarz pod tym postem. Wystarczy napisać "chcę" i podać, gdzie chcecie się dowiadywać o notce- np. na blogu ;D  






~~Bella 

czwartek, 30 kwietnia 2015

Liebster Blog Award

Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za „dobrze wykonaną robotę” Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował.

Piąta nominacja. Tym razem od Krukonki2001.

1.Skąd pomysł na pisanie Dramione?
Wszystko dzięki blogu o tej parze : Draco i Hermiona :D
2.Czy kiedykolwiek marzyłaś o pójściu do Hogwartu?
Każdy, kto przeczytał przynajmniej jedną książkę przygód Harry’ego chciał tam pójść :D
3.Co sądzisz o połączeniu Blaise’a i Ginny…?
Lubię :D Choć jakby się tak zastanowić to jest to takie „ mniej problemowe” Dramione .
4.Myślisz, że w świecie mugoli przydałaby się Przysięga Wieczysta?
Nie. Ludzie z natury nie dotrzymują ważnych obietnic i mają na to różne wymówki.( Załóżmy), że nie chcę, aby ludzie poumierali – przynajmniej tak licznie - <;
5. Co lubisz robić?
Haha, nad tym pytaniem się naprawdę długo zastanawiałam. Lubię spotykać się z moją przyjaciółką i iść gdzieś z jej znajomymi, mimo różnicy wieku :D  Zawsze jest… fajnie ;’) Lubię też założyć słuchawki i podgłosić ulubioną piosenkę tak, abym niczego innego nie słyszała. Lubię wpatrywać się w niebo i myśleć o życiu (czasami łapię masakrycznego doła- przestaję wierzyć w ludzi, w świat, w dobro^^) Lubię jechać cały dzień w autokarze, zawsze można kogoś fajnego poznać xD Lubię myśleć, że kiedyś się stąd wyrwę i zacznę wszystko od nowa. Lubię przed snem wymyślać różne scenariusze mojego życia i pomimo tego, że to się nigdy nie spełni, to Lubię sobie pomarzyć :’)
6. Twoje obawy związane z przyszłością?
Jezuuu, będę banalna, ale nie uważajcie mnie za jakąś pustą gimbuskę.
Boję się tego, że zostanę sama. Że nikt mnie nie pokocha, Że wszyscy będą mieć kogoś, tylko nie ja. Jest wiosna, coraz więcej par a ja jak widzę taki obrazek to może nie pokazuję, ale po prostu zazdroszczę. Tego, że mają się komu wygadać, komu zaufać całkowicie.
Boję się zakochać bez wzajemności.
Boję się zranienia.
7. Komu wiesz, że możesz zaufać..?
No mam przyjaciółkę…. różnica wieku jest, ale jesteśmy dla siebie jak siostry. Ufam jej, ale nawet jej wszystkiego nie mówię.  Nie lubię się żalić z swoich problemów. Ogólnie to ona nawet nie wie, co się dzieje. Nikt nie wie. Czuję, że kiedyś nie wytrzymam i powiem wszystko. Po prostu nie dam już rady i będę  ryczała jak idiotka i się zwierzała. Czasami mam takie wieczory, że najchętniej to bym się rozpłakała, chociaż nienawidzę łez. Rozpłakałabym się, bo mnie wszystko przerasta. Albo piszę. Piszę tak jak teraz.
8.Skąd czerpiesz wenę?
Pisałam o tym wcześniej; faslook, filmy, książki :3 Ale najczęściej sama wymyślam jakieś sytauacje <;
9. Czy lubisz żelki?
Po zastanawieniu odpowiadam, że wolę cukierki xd
10. Czy czytasz moje opowiadanie?
Taak :D (ogólnie to miło, że przesyłasz mi jeszcze niepublikowane rozdziały :)) Naprawdę mi się podoba :D
11. Twój ulubiony kolor?

Wszystkie kolory tęczy. Choć w szafie najwięcej mam ubrań czarnych, białych i szarych.
^^^^^^^^^^
Nominuję:
I każdego kto chce ;v To już piąta nominacja, więc już dużo osób nominowałam- w tej nie ma ich zbyt wiele ;oo
Pytania: 
1. Największe marzenie?
2. Boisz się czegoś?
3.Opisz siebie w 3 zdaniach.
4. Jakiego bohatera najbardziej przypominasz?
5.Jaki dom w Hogwarcie?
6.Co lubisz robić?
7.Skąd pomysł na pisanie bloga?
8.Miałaś kiedyś brak weny?
9.Co wtedy robiłaś?
10.Opowiedz coś o swoim opowiadaniu.
11. <zadaj sobie takie pytanie, na które chciałabyś odpowiedzieć> 

~~
 Przyjechałam z szkoły
 przyjechała do mnie przyjaciółka,
 odprowadziłam ją do autobusu,
 oglądnęłam film
 i mam masakrycznego doła.  
Wezmę sobie chusteczki i będę oglądała jakiś smutny film. Skończę tak, jak zawsze- po pierwszej i pójdę spać.
Jutro wszystko będzie już ok.
Nie wiem, kiedy rozdział, naprawdę. Piszę. Cały czas piszę.
Zmieniłam nawet szabon, ale czy to coś dało?

Bella Noxis. 

poniedziałek, 20 kwietnia 2015

Rozdział VII

+ Może wam nie pomogą czytać, ale mi pomogły pisać. Jeśli ktoś nie ma weny- nie może się kupić- naprawdę pomagają :'D  muzyka     muzyka   muzyka  

Rozdział dedykuję:
-Kalipso Va, Nathally Katherine Riddle ~  aby wróciły do Internetów :o
-Dominice Strymińskiej ( za każde komentarze, nawet w otoczeniu butów :D)  i Darcy Victoria (że nawet na faslook’u mnie potrafi złapać :**)
-Krukonce2001 ~ za to, że jest i za nasze rozmowy xD :**  
-Agacie Wlaszczyk + zapraszam na jej bloga ! :D     http://dramione-dark-desire.blogspot.com/         
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
-Zawsze mogło być gorzej…
-Ty to już się lepiej nie odzywaj! – Wrzasnęła. To było wszystko przez niego i Diabła! Cała ta impreza, problemy, bałagan.. –Właśnie! Gdzie jest Blaise? Niech on nam pomaga, to on wymyślił tą imprezę!
-Nie denerwuj się tak, przecież twoi rodzice się zgodzili.
-Bo nie wiedzieli, że będzie tu taki syf po ich powrocie. Ja też nie.
-Nie jest tak źle- ocenił fachowo- Bywało gorzej- mruknął, ale brunetka miała dobry słuch. I zły humor.
-Kazali nam wszystko wysprzątać! Wszystko! Salon, pokoje, kuchnie* … i nawet wyczyścić swoje rzeczy. Nie używając magii, jak ty to niby chcesz zrobić?!
-Kochanie, bo ci żyłka pęknie. Poza tym złość piękności szkodzi, więc uważaj. Diabeł i Pan zaraz będą- powiedział spokojnie. Nie widział żadnego problemu w sprzątaniu. Zabrano im różdżki, kazano sprzątać z przyjaciółmi, którzy je mają... Kilka zaklęć i po krzyku.  Spojrzał na Hermionę i zobaczył, że na dźwięk imienia przyjaciółki się skrzywiła. Pansy miała specyficzny charakter, ale co zrobiła, że Riddle tak na nią reaguje? – Pokłóciłyście się? – zapytał nie patrząc na nią. Nie chciał, żeby zabrzmiało to jakoś… troskliwie. Ot tak, zwykłe pytanie.
-Nie, dlaczego? – Hermiona od razu się spięła i odwróciła wzrok. Nie miała zamiaru nikomu mówić o jej rozmowie z Ślizgonką na imprezie. Nikomu, a już na pewno nie Malfoyowi.
-Nieważne- teraz blondyn miał już pewność, że coś się stało. A skoro Riddle nie chce nic mówić, to dowie się od Pan, albo Diabła- Merlinie, jak tu jest zimno! Musieli rzucić zaklęcia ochłodzające?! *
-To dobrze robi na kaca.
-Ja nie mam kaca- fuknęła- Chyba, że moralnego- dodała ciszej. Na szczęście blondyn nie usłyszał tego, zbyt zajęty witaniem przyjaciół.
-Mamy posprzątać cały dom, razem z ubraniami rodziców. No to do roboty! – rzucił Malfoy siadając na krześle. Hermiona popatrzyła na niego jak na idiotę. Sami tego w trzy dni nie posprzątają, gdy naprawdę zbiorą się w sobie i ruszą swoje tyłki natychmiast. A on? Dodatkowa para rąk się marnuje! Mógłby pomóc, a nie rozkładać się na krześle.
-To nam pomagasz, czy nie?!- krzyknęła po pewnym czasie, gdy Malfoy nie zmienił swojego położenia.
-Słonko, chyba nie uważasz, że ja będę sprzątać. Jeszcze paznokietki mi się połamią- wyszczerzył się w uśmiechu. Dla niego już pracował- wkurzanie Riddle wymaga przecież skupienia, inteligencji, a to, że jest też dobrą zabawą? To tylko dodatek!
-To jak my to mamy niby sami zrobić? Kpisz sobie, czy co?! – brązowowłosa była bliska płaczu z złości. Jak można być tak ograniczonym?
-Teraz to ty sobie chyba kpisz. Myślisz, że ktokolwiek z nas, no może jedynie ty, moje słońce naiwne, ma zamiar robić to-tu się skrzywił-w mugolski sposób?
-Przecież zabrali nam różdżki-Hermiona nie dawała za wygraną. Nie była już tak czerwona i nie krzyczała, ale nadal była zdenerwowana.
-Merlinie, cierpliwości!- mruknął wznosząc ręce ku niebu - Ale oni je mają! – tu pokazał na stojących w kącie przyjaciół. Dotąd nie ingerowali w rozmowę. Bo i po co  ? Przecież taką dzicz (pomimo tego, że to 2 osoby) nie dadzą rady przekrzyczeć.
-Zapomniałam-mruknęła bardziej do siebie niż do nich szatynka.
-Co wy tak stoicie? – mruknął blondyn- Do roboty, sam dom się nie posprząta! –powiedział uśmiechając się jeszcze szerzej. Zawstydzona Riddle i dyrygowanie ludźmi..? Oj tak, tak, Draco Malfoy się kłania.
-Od ponad pół godziny próbujemy wam coś powiedzieć, ale się nie da- warknął Zabini. Na początku kłótnia przyjaciół go śmieszyła- ot, stare dobre małżeństwo. Ale później zrozumiał, że musi ich jakoś do siebie zbliżyć. I nawet wiedział jak.
-Mów.
-Moje  czary tu nie działają, a Pans nie ma różdżki- powiedział cicho, choć i tak wszyscy go usłyszeli. Jak na komendę brunetka i blondyn obrócili się w stronę Pansy. Patrzyli na nią szukając jakiegoś zaprzeczenia- może Blaise się czymś zatruł, nie wydobrzał po imprezie… dostał gorączki, bredzi, ma przejawy bujnej wyobraźni. Wszystko, tylko nie prawda. Ale ona, zamiast zaprzeczyć tylko potwierdziła ich obawy.
-To wina twoich rodziców!- warknął wskazując na nią palcem.
-Wcale nie! Skąd wiesz, że to nie twoi to wymyślili?
-Na pewno nie, oni mają granice wyznaczania kar! Twoim tego brakuje! – nie będzie sprzątał całego domu, ba, pałacu!
-Przestań o nich tak mówić!- Hermiona była już cała czerwona na twarzy. Dlaczego tylko Tom i Alice mają być winni..? Malfoyowie to takie dobre duszyczki, białe baranki?!
-Nigdy przedtem nie mieli dziecka i nagle pojawiłaś się ty. Niewiadomo, dlaczego cię zatrzymali, a nawet nie mieli przedtem doświadczenia!- wykrzyczał, zanim zdążył się ugryźć w język. Poniesie konsekwencje. I to duże.
-O czym ty mówisz?- zapytała zaciekawiona- Nie mieli doświadczenia? Nagle się pojawiłam? O co ci chodzi?
-Draco się przejęzyczył- wkroczył Blaise. Gdy Smok coś wywinie, Diabeł zawsze musi sprzątać. Ale teraz Dracon naprawdę przekroczył granice. Z jego planów nici, no chyba, że chciałby, aby ta para się wzajemnie pokaleczyła- on chciał tylko powiedzieć, że jego rodzice nie dają aż takich kar, a ciebie nigdy nie karali, więc dlatego nie mają doświadczenia- wyjaśniał spokojnie. Co z tego, że właśnie to wymyślił? Miał nadzieję, że Hermiona mu uwierzy i nie będzie się dalej dopytywała- prawda, Pansy?- popatrzył wymownie na czarnowłosą. Jak nie ona, to chyba już nikt mu nie pomoże.
-Tak, Blaise ma racje. Draco czasami gada od rzeczy, sama się przekonasz- odpowiedziała pierwszy raz Ślizgonka.
-Dobrze…- mruknęła Hermiona obiecując, że i tak się dowie, o co Malfoyowi chodzi. Dotąd nie zastanawiał ją brak zdjęć, listów, czy innych pamiątek rodzinnych. Nie było ich na półkach, w szufladach.. Nie pytała o nie. Nie pytała też o innych członków rodziny, żadni krewni jej nie odwiedzali. Czy to było normalne? Wspomnienia też były niewyraźne, jakby zamazane. A jak już były to nigdy nie rozpoznawała w swoich rodziców. Na początku tłumaczyła to sobie tym wypadkiem, ale teraz?
-Zabierajmy się lepiej do pracy, jeśli mamy to dzisiaj skończyć- powiedział Blaise przerywając ciszę- Może ja z Smokiem wysprzątamy dół, a wy górę? – zaproponował.
-A może będziemy sprzątać dziewczyna- chłopak? Będzie łatwiej- zaproponowała Pansy. Hermiona ochoczo jej przytaknęła. Nie miała ochoty sprzątać z Pansy. Możliwe, że będzie się musiała do niej jeszcze odezwać. Brrr…..
-No to ja z Mioną na dole, a wy na górze. Załatwione. Gdzie są te rzeczy do sprzątania?
-Prawe drzwi od kuchni- powiedziała Hermiona. Rodzice mówili im, gdzie są te wszystkie szamtki, ścierki, miotły… nie wspominali tylko, że rzucili zaklęcie na cały dom.
-Już, idźcie- ponaglił ich Blaise- w takim tempie to dziś nie skończymy.  A… Miona, dałabyś Pansy jakiś normalnych ciuchów? W TYM nie będzie przecież sprzątać.
-Leżą w pokoju na łóżku- powiedziała w stronę przyjaciółki, która tylko kiwnęła głową. Blondyn i Ślizgonka wyszli, zostawiając ich samych.
-Od czego zaczynamy?- zapytała brązowooka.
-Od wezwania Erica- mruknął Zabini bardziej do siebie niż do niej.
-Lange?- wykrztusiła Hermiona. Tego było za dużo jak na jeden dzień stanowczo za dużo.
-Poznaliście się już?- zapytał, uśmiechając się- Aaa.. zapomniałbym, że wczoraj ładnie z nim wirowałaś na parkiecie- Uśmiech Malfoya! Uśmiech Malfoya numer 1 – „I tu cię mam”  ( bo innego jeszcze nie poznała) . Czy wszyscy Ślizgoni tak się uśmiechają?!
-Zatańczyłam z nim może z dwa razy- mruknęła na pozór obojętnie.
-No tak.. zapomniałem, że byłaś rozchwytywana później przez męską część  Slitherinu, a nawet i Ravu. Chyba nawet z Smokiem- zaśmiał się.
-To nie tak… ale zaraz, skąd ty to wszystko wiesz?- zapytała zdziwiona.
-Jestem doskonałym obserwatorem. Jeszcze nie raz się o tym przekonasz- powiedział w uśmiechem.
-Dobrze, ale teraz już sprzątajmy, chcę to dziś skończyć. Z czego się śmiejesz?- przyglądnęła mu się. Miała coś wymalowane na czole, czy jak?
-Wybacz, ale serio myślisz, że będę sprzątał? Przecież ja nawet nie wiem jak się  te przyrządy używa- zakończył śmiechem. Ale Hermiona nadal nic nie rozumiała.
-Podzielisz się tym ze mną? Co chcesz zrobić?
-Czarować- odparł jakby była to najprostsza odpowiedź na świecie.
-Ale jak?
-Chyba nie myślisz, że mówiłem o tych czarach serio? Załóżmy, że twoi i Smoka rodzice nie są aż tak brutalni.
-No to po co ci Eric?
-Bo inaczej nie uwierzą, że sami to zrobiliśmy. Poza tym go lubią- mruknął, już z mniejszym entuzjazmem.
-A ty nie?
-Nie mam nic do niego- odpowiedział, choć w jego głosie  dało się wyczuć niechęć. Hermiona wolała już nie drążyć dłużej tego tematu.
-A Pansy i Malfoy wiedzą o tym, że kłamałeś..?
-Zacznijmy od tego, że ja nie kłamię, tylko mijam się z prawdą. Pans założyła, że sam sobie poradzę z czarami i nie brała różdżki. Tak szczerze, to gdy usłyszałem kłótnie twoją z Draco wpadłem na ten pomysł. Moglibyście się zbliżyć podczas tego sprzątania..- mówił, a z każdym kolejnym jego słowem uśmiech mu się poszerzał.
-Że niby ja i Malfoy? – zdziwiła się Miona. Może i na początku jej się podobał, ale za bardzo go poznała od tego czasu.
-Wy wyglądaliście jak stare, dobre małżeństwo! Naprawdę! Poza tym pierwszy raz widziałem, żeby Draco przejmował się tak jakąś dziewczynom. Moim zdaniem to wy nawet do siebie pasujecie.
- Chyba nie słyszałeś naszej kłótni.
-Bo obydwoje macie silne charaktery, wasze dzieci będą nie do zniesienia- zaśmiał się Blaise.
-Ty chyba zgłupiałeś! Dzieci moje i JEGO? – Hermiona była chodzącą furią. Ile człowiek może znieść? No ile?! Ten narcyzowaty blondyn i ona? To ogień i lód, piekło i niebo. To po prostu niemożliwe. Oczywiście- wiedziała, że będzie musiała z nim spędzać czas- ich rodzice się przyjaźnią, razem spędzają czas.. . Ten dom to jeszcze by przeżyła- był naprawdę ogromny i jak dotąd nawet nie siebie nie wpadli. Kilka obiadków by przeżyła. Ale co będzie w Hogwarcie? Przecież oni chodzą do jednej klasy, są w jednym domu! Nie może go zawsze unikać.
„Trzeba go będzie jakoś udobruchać i się zaprzyjaźnić” – pomyślała o Malfoyu- „Nie potrzebuję wrogów”
-…miona! Hermiona!
-Co? – odpowiedziała mało inteligentnie. Pochłonięta myślami nie zauważyła nawet, że Blaise ją woła.
-No przywitaj się z naszym gościem- wskazał na kąt pokoju. „ Gdybym mogła, starłabym mu ten uśmiech z twarzy” pomyślała, obracając się w tamtym kierunku.
-Hej- powiedziała z nieśmiałym uśmiechem. Podobał jej się i to bardzo, tańczyła z nim wczoraj, ale czy może powiedzieć coś innego? Nie wiedziała jak ma się zachować, na co sobie pozwolić.
-Hej- odpowiedział z uśmiechem. Zauważyła, że wahał się nad podejściem do niej, ale w końcu odpuścił. „Nieśmiały” – przemknęło jej przez myśl. Przejęła inicjatywę i to ona do niego podeszła, lekko całując go w policzek, na co lekko się uśmiechnął, choć była pewna, że chciał odwrócić wzrok.
-No to – tu się lekko skrzywił- gołąbeczki, może byśmy posprzątali? Ja ogarnę salon, a wy skoro tak dobrze się dogadujecie- syknął- posprzątajcie kuchnie i resztę.
- A co z górą?
-Tam jest dużo mniej pracy, nie będziemy Smokowi i Pans przeszkadzać- powiedział i dał im znać ręką, że mogą już iść.
-Chodzisz do Hogwartu? – zaczęła, by przerwać ciszę.
-Pójdę w tym roku. Wcześniej chodziłem do Durmstrangu .
-Nie pamiętam tej szkoły. Opowiedz mi coś o niej.
-To jedna z trzech najlepszych szkół, a przynajmniej tak mówią. Przyjmują tylko dzieci czystej krwi, lub półkrwi. Mugolaki nie mogą tam chodzić. Karkarow stawiał przede wszystkim na naukę czarnej magii, twierdził, że nam się przyda. Nie było różowo nie to, co w Hogwarcie.
-To, dlaczego dopiero teraz się przepisujesz? – zapytała. Skoro się mu tam nie podobało to, dlaczego się nie wypisał?
-Moi rodzice uważali, że to dobrze. Nawet popierali Karkarowa, dopóki nie poznali go bliżej- wyjaśnił z tajemniczym uśmiechem.
-Nie poznali bliżej?
-Zaprosili go kiedyś na kolację. Wiesz, chcieli się jakoś odwdzięczyć za „dobrą opiekę”. Zrobił im wykład o czarnej magii oraz pokazał kilka zaklęć na mojej ciotce. Nie, nic jej się nie stało- powiedział, gdy zobaczył jej minę- źle wymówił jakąś formułkę i tylko się skompromitował. Rodzice uznali, że nie może mnie ktoś taki uczyć, więc jestem- zakończył z uśmiechem.
-Nie zmienili zdania o czarnej magii?- zapytała, na pozór obojętne.
-To nie jest tak, że oni są bardzo źli. Po prostu mieli inne poglądy dotyczące niektórych spraw. Starają się je zmienić- dodał, jakby chciał przekonać samego siebie- Gotowe- mruknął, opuszczając różdżkę.
-Chodźmy do Blaise’a , zobaczymy, czy już skończył- zaproponowała, na co jej przytaknął.
 Już od progu dało się słyszeć podniesione głosy dochodzące z salonu.
-Co tu się dzieje? – zapytała głośno, by przekrzyczeć chłopaków. „Malfoy dowiedział się o kłamstwie?” pomyślała.
-Nie mówiliście, że mamy gościa- powiedział obojętnie. Jego mina nie wyrażała żadnych emocji- jak zawsze zresztą. „ Jednak było coś w tej jego… perfekcji. Jakby wszystko, co dotyczyło się jego nie było przypadkiem- artystycznie ułożona grzywka, hipnotyzujące oczy, usta zaciśnięte w wąską kreskę, wyprostowana, dumna sylwetka.. wszystko tworzyło wspólną całość. On jest idealny”- stwierdziła z przerażeniem. „ Jedyne co jest jego wadą, to charakter, chociaż… ja go nawet nie znam” pomyślała z smutkiem. Złożyła sobie kolejną obietnice tego dnia- zaprzyjaźni się z nim i pozna go- Dracona Malfoya. „Choćbym to było trudne i potrzebowało wyrzeczeń, zostanę jego przyjaciółką”. „Czas zacząć ”- pomyślała.
-Prawda, powinniśmy was uprzedzić- powiedziała z chytrym uśmiechem. Głosy natychmiast ucichły, a wzrok wszystkich skierował się na tę drobną brunetkę stojącą w progu salonu.
 „W co ona gra?” – pomyślał Malfoy. Nikt nie wmówi mu, że Riddle z własnej woli się z nim zgodziła, a już na pewno nie w takiej sprawie. Nie wiedział, co ona kombinuje, ale jak na razie mu to nie przeszkadzało. Poobserwuje i się przekona. 
-Skończyliście już sprzątać? – zapytał ich, choć jego wzrok przeszywał Riddle na wylot. Ona jednak się nie ugięła i spojrzała mu w oczy. „Niech nie myśli, że się poddam”.
-Tak- odpowiedziała słodko nie przerywając kontaktu wzrokowego.
-Może…. Może poszlibyśmy coś zjeść? – zaproponował nieśmiało Eric.
-Tak, chodźmy- podłapał temat Zabini- Idziecie z nami? – zapytał, gdy para wciąż uparcie się w siebie wpatrywała.
Ona- zapatrzona w jego stalowe, nieprzeniknione oczy próbowała dowiedzieć się, o czym myśli, co czuje - kim jest.
On-zapatrzony w jej czekoladowe, błyszczące tęczówki próbował zgadnąć, co kombinuje.
-Ja odpadam.- powiedziała, odwracając wzrok- rodzice za chwilę wrócą, pójdę się umyć.
-No to chłopcy, zostaliśmy sami- powiedziała zacierając ręce Pansy.
^^^
*salon, kuchnie…- opisywałam Wam tylko jak wygląda salon, ale w innych pokojach też nie było różowo :v
*ochładzające- w mugolskim świecie po prostu wyłączyli ogrzewanie, nie miałam pomysłu jak mam to inaczej napisać  :v
~~~~
Na rozdział czekaliście jedyne.. 18 dni ;oo Naprawdę miał być szybciej, zaczęłam go pisać jakieś 3 dni temu, ma ok. 2200 słów i niecałe 6 stron w Wordzie. Się sprężyłam ! :D
Teraz mam 3 dni wolnego ( testy piszą ;d )więc postaram się coś napisać. Ale… Harry Potter poszedł w „odstawkę” dla Zmierzchu ! Nie znosiłam tego, jakieś 2 miesiące temu oglądnęłam sobie film i teraz go kocham <33 Perfekcja Edwarda mnie przeraża, ale chce więcej i więcej :v Na telefonie mam ponad 300 gifów i cytatów z filmu, ale po prostu się zakochałam :oo
 Ostatnio też zauważyłam, że jest mało komentarzy. Takżte ten… proszę o komentarze ! Fajnie byłoby wiedzieć, że ktoś to czyta :D
I ostatnie… powodzenia Gimnazjaliści ! :**

P.S. Oczywiście niezbetowany ;v 

Bella Nixon :**

czwartek, 2 kwietnia 2015

Rozdział VI

-Nigdy więcej się ciebie nie posłucham- spojrzała z wyrzutem na męża- Widzisz, jak to teraz wygląda?- jęknęła, bliska płaczu. Jej ukochany salon, który sama ozdabiała, jej azyl, oaza spokoju, miejsce jej i czasami nieproszonych gości było doszczętnie zniszczone.
-Wiecie.. to tylko tak źle wygląda- próbował przekonywać Lucek. Nie, żeby w to wierzył. Przecież to wyglądało tragicznie. No, ale co on miał powiedzieć? To była w dużej mierze wina jego syna- to on prosił o pozwolenie na imprezę u Toma. Narcyza go ostrzegała, że jest za wcześnie! Raz mógłby się jej posłuchać.
-To, może ja otworzę trochę okna, nieprzyjemnie pachnie- stwierdziła Cyzia.
-Cyziu, uważaj! – krzyknęła za nią Alice. Było za późno, bo blondynka w ekspresowym tempie znalazła się obok okna i ugrzęzła w jakiejś klejącej się brei o niekreślonym kolorze. Plus był taki, że zdążyła  otworzyć okno.
-Lucek, pomóż żonie! – krzyknął Tom, od razu żałując. Blondyn, chcąc uniknąć losu żony, szedł środkiem. I wszystko byłoby dobrze, gdyby zauważył, że na podłodze jest woda. Ślizgiem pokonał całą długość salonu, lądując na ścianie i wbijając sobie w rękę szkło. Nie zauważył, że obok niego były potłuczone butelki po alkoholu.
Alice i Tom nie ruszyli się z miejsca bojąc się o swoją skórę. W progu było w miarę bezpiecznie i nic im się nie mogło stać. Przynajmniej tak myśleli, dopóki zegar nie zaczynał wybijać godziny dwunastej, a oni przestraszeni odgłosem wylądowali obok przyjaciół.
Wówczas dopiero Alice zrobiło się żal  jej salonu. Ściany pokrywała dziwna maź, która wydawała ten nieprzyjemny zapach. Mieniła  się różnymi kolorami w zależności od padania promieni słonecznych.  Tylko gdzieniegdzie były zadrapania,choć były glębokie i długie. Wystarczyło, że odwróciła głowę, a momentalnie zrobiło jej się słabo. Jej wspaniałe, zabytkowe meble wciśnięte były w kąt salonu zapewne po to, by nie przeszkadzały one tańczącym. Ale czy nikt nie pomyślał o tym, żeby je czymś przykryć, albo lewitować do innego pokoju? Podarte oparcia, uszczerbane drewiane podparcia.. udusi ich.  Gołymi rękami, nie potrzebuje do tego magii.
-Właśnie, magia! – krzyknęła, jakby było to najoczywistszą rzeczą na świecie.
Była, byli przecież czarodziejami! Wyciągnęła różdżkę z spodni, szepnęła zaklęcie, a ona i jej przyjaciele wylądowali w progu salonu.  Nie zamierzała magią wyczyścić swoich, albo ich  ubrań- co to, to nie. No bo gdzie byłaby kara dla kochanych dzieci? Przecież trzeba się im jakoś odwdzięczyć za salon.  Alice popatrzyła się po zgromadzonych i wzrokiem pokazała im, gdzie mają iść. Przeskakiwała po dwa stopnie, mało ją teraz obchodziło to, że nie była arystokratką. Tu chodziło o jej salon! Zatrzymała się przy drzwiach lekko zdyszana, czekając na Malfoy’ów i Toma. Dołączyli do niej po chwili, wyraźnie zmęczeni. Blondynka nie bawiła się w żadne grzeczności- wparowała do pokoju, w którym  panował przyjemny półmrok. Jednym machnięciem różdżki rozsunęła zasłony. W tym momencie Tom wrzasnął, a Alice i Narcyza zaniosły się śmiechem.
-No i z czego wy się śmiejecie?! – wrzasnął. Co tutaj jest by takiego śmiesznego..? Przecież to była jakiś koszmar, nieudany żart! Najpierw Malfoy przychodzi i prosi o pozwolenie na imprezę, a on chcąc być dobrym ojcem się zgadza, później przenosi  się z Malfoyami do klitki Severusa, wszystko dla dzieci, a gdy wracają z ich wspaniałego salonu zostają szczątki. A , żeby było ciekawiej,  gdy idą do pokoju swojej osiemnastoletniej córki zastają ją w łóżku przykrytą kocem i przytuloną do półnagiego blondyna, który kuli się z zimna. Ha, ha, ha. Jedynie Lucjusz podzielał jego zdanie, bo stał z nieprzeniknioną miną.
-Może zrobiłybyście coś? –spojrzał na blondynki- I z czego wy tak rżycie?Lucek, powiedz coś! Poprzyj mnie!-pisnął zdenerwowany.
-Ale co? Tutaj chyba nic nie trzeba mówić- powiedział spokojnie i wybuchł śmiechem „ O Merlinie, świat się kończy”  pomyślał Tom. No bo baby to jeszcze mógł zrozumieć, ale jego przyjaciel..? I co w tym śmiesznego..?!
-Może, byyśmy ich…. obudzili- powiedziała Alice pomiędzy kolejnymi napadami śmiechu.
-Zostawcie to mnie- szepnął Tom. On już pokaże Draconowi co to znaczy zawiedzione zaufanie. Brunet zniknął w łazience, by chwili wyjść z niej z wiadrem w ręku.
-Skąd ty masz wiadro..?
-Transmutacja- powiedział jakby to była najoczywistsza rzecz na świecie, patrząc na nich jak na idiotów. Podszedł powoli do łóżka i wylał całą zawartość wiadra na śpiącego blondyna.
-Uznałem, że musisz ochłonąć- odparł spokojnie patrząc na zdezorientowanego blondyna.  Malfoy omiótł spojrzeniem cały pokój, zatrzymując się na rodzicach. Momentalnie zrobił się czerwony i zdarł z Hermiony kołdrę, na co ta tylko bliżej się przekręciła, szukając miękkiego materiału. Otworzyła oczy, gdy dotknęła mokrego obok niej prześcieradła i spojrzała zaskoczona na blondyna.
-Malfoy, co ty tutaj robisz..?! – wrzasnęła. Pomału, bardzo powoli zaczynała sobie przypominać co się stało. Poznanie Erica, kłótnia z Pansy,taniec z Malfoy’em, taniec, barek, blondyn niosący ją do swojego pokoju, prośba o to, by został. Zbladła i popatrzyła przerażona na Draco. Do tej pory nie zauważyła ósemki wlepionych w nią oczu.
-Witaj, córeczko. Dobrze się spało? – zapytał spokojnie, znowu Tom. Jego żona.. hm.. można powiedzieć, że na chwile straciła zdolność porozumiewania się.
-Rodzice? – wychrypiała.
-A no rodzice, rodzice. Dobrze się bawiliście..?- zapytał, patrząc to na brunetkę, to na blondyna.
-Mam nadzieję, że… nic nie .. wyniknie z tego..
-Za .. dziewięć miesięcy..- dokończyła za Alice Cyzia. Ich ta sytuacja bawiła. Same były kiedyś młode (teraz też są- kiedyś były młodsze) i też się bawiły. To oczywiste, że nic pomiędzy Mioną a Draco nie zaszło- ona była w piżamie, a on w bokserkach, ale czemu by nie podrażnić jeszcze małej cierpliwości Toma?
-To nie jest śmieszne!- wrzasnął. Dalej nie da rady po prostu tej szopki ciągnąć- za dwadzieścia minut widzimy się w kuchni!
-Dlaczego nie w salonie? – zapytała cicho Hermiona. Nigdy nie rozmawiali w kuchni- było to przecież miejsce tylko do robienia posiłków. Czemu więc akurat tam chcą się spotkać?
-Dowiecie się później dlaczego- powiedział  i z hytrym uśmiechem i opuścił pokój, a za nim, trzęsąc się z śmiechu poszła żona i Malfoyowie.
-Co się wczoraj stało?- zapytała, gdy zamknęły się za nimi drzwi. Wszystko widziała jak przez mgłę, ostatnie co pamiętała było to, że poprosiła Malfoya o zostanie. Ale kto wyprowadził gości? I kto posprzątał, o ile w ogóle ?
-Na mnie nie patrz, pamiętam tyle co ty- uniósł ręce w obronnym geście- Jak myślisz.. bardzo źle jest na dole?
-Na pewno nie. Przecież ktoś musiał to posprzątać. Może zrobili to Blaise i Pansy?- zapytała z nadzieją.
-Tak...- odpowiedział-Śnij dalej- dodał znacznie ciszej, lecz ona usłyszała. Ona się jeszcze nie domyśliła? Jednak zostało coś w niej z tego  przeklętego Gryfona. Bezgraniczne zaufanie i wiara w drugiego człowieka.. oj zdziwi się, zdziwi.
-Gotowa? – powiedział do dziesięciu minutach,gdy  zdążyli się już ubrać- No to  idziemy.
Drogę do kuchni pokonali w milczeniu myśląc, co zostaną w kuchni.

~~~~
Jetem okropna, wiem :p 2,5 tygodnia na nowy rozdział i tylko tyle w nim... Chciałam napisać coś więcej, ale już Was nie będę więcej trzymać w niepewności >.<
Miał być on trochę "komediowy", ale nie miałam humoru i wyszedł jak wyszedł.
W następnym będzie dużo Dramione, naprawdę :**
P.S. Dziękuję za tyle komentarzy, wyświetleń i nowych czytelników :**

poniedziałek, 16 marca 2015

Liebster Blog Award (2)

I co ja mam napisać ? Kolejne dwie nominacje, więc łącznie już cztery, a blog ma dopiero pięć rozdziałów. Dziękuję. :*** 
Dostałam nominację do: Kalipso Va oraz Qeiko.
Formułka jest w poprzednim poście o LBA, pozwólcie, że przejdę do pytań : (pytania od Qeiko)
1. Co inspiruję Cię do pisania ?
Sytuacje z życia codziennego, marzenia, blogi, filmy, książki, a czasem nawet ubrania na faslook’u. :D
2. Twoję ulubione zwierzę?
Domowe- pies/kot.      Drapieżne – lew/puma :D
3. Dom w Hogawrcie?
Trudno mi samemu ocenić, naprawdę. Jak brałam udział w internetowej  Tiarze Przydziału, to przydzieliła mnie ona do Gryffindoru. Podświadomie jednak czuję, że byłabym w Slytherinie. Rzadko jestem bezinteresowna, mówię to co myślę i lubię jak są jakieś bójki w szkole, ogólnie lubię kłopoty :D Wiedzą to tylko najbliżsi przyjaciele.Tak, wiem jestem okropna. :D Ale nie dla przyjaciół <3
4..Ulubiona książkowa postać ( niekoniecznie HP)
Trochę książek już przeczytałam i tak szczerze to nie mam ulubionej. Z każdą jestem związana- mniej, lub bardziej, bo każda ma swoją historią, charakter.
5. Gdzie chciałabyś pojechać?
Przez wiele lat mówiłam, że do Hiszpanii. Oprócz tego też do Grecji. <3
6. Ulubione zajęcie?
Gadanie na skype z przyjaciółką, pisanie z nią i nasze spacery <3 Niezapomniane chwile :D
7.Przejmujesz się krytyką?
Jeśli jest ona uzasadniona, to biorę ją sobie do serca, ale i tak postępuję po swojemu. Wybaczcie :D
8. Ulubiona książka?
Oprócz Harry’ego Pottera i fantasy  to „Wszystko czerwone”, „Naznaczona” i „Dawca” – kryminały <3.
9. Gdybyś miała do spełnienia jedno dowolne życzenie, to jakie by ono było?
Nie napiszę, bo się nie spełni. <3.
10. Miewasz koszmary? Jak często?
Nie mam, a ja już to naprawdę rzadko.
11.Twój największy lęk?
Lęk przed odrzuceniem :c

Pytania od Kalipso Va:
1. Jaki był Twój ulubiony nauczyciel z Hogwartu?
Severus Snape. Naprawdę nie wiem, za co ludzie go tak nienawidzą ! :D
2. Czy chciałaś, żeby Harry był z Hermioną?
Jeśli nie może być ona z Draco.. ewentualnie.. :D Na pewno lepszy jest od Rona !
3. Opisz swój wygląd i charakter.
Brązowe oczy i brązowe włosy, które prostuje. Niska, 163 cm wzrostu, ale małe jest piękne^^ :D   Dziewczyna o wielu twarzach, dla najbliższych za bardzo śmiała, nieumiejąca usiedzieć na miejscu i zastanowić się nad tym, co mówi. Dla znajomych cicha, spokojna, nieśmiała. Selekcjonuje ludzi: znajomi, dobrzy znajomi, przyjaciele i najbliżsi.
4. Czy pisałaś kiedyś drabble?
Tak, z okazji Dnia Kobiet. Zapraszam <3.
5.Czy śnił ci się kiedyś Draco Malfoy ?
 Niestety, nie mam takich pięknych snów :c
6. Od ilu lat piszesz opowiadania?
Odkąd pamiętam :D
7. Jakie było Twoje pierwsze Dramione?
Draco i Hermiona- jedyne w swoim rodzaju, niezastąpione *o* XoXoXo napisała po roku zawieszenia wróciła. <3 <3  (http://hermiona-and-draco-love.blogspot.com/ )
8. Ulubiona część Harry’ego Pottera? Dlaczego właśnie ta?
Szósta- Książe Półkrwi. Nie wiem dlaczego ulubiona, może przez Hinny, które kiedyś, dawno, dawno temu kochałam, a może dlatego, że Snape dostał ukochaną pracę :D Albo dlatego, że Mionka przerodziła się z takiego „ brzydkiego” kaczątka ? :D
9. Czy uważasz, że ekranizacja jest lepsza bądź gorsza od książki?
Książka była magiczna, przenosiła w swój świat… ale film pokazał mi wspaniałych bohaterów i efekty specjalne. <3.
10. Twoje ulubione słodycze?
Ja kocham słodycze <3 Nie mogę spośród tak wielu wybrać jednych, to byłoby niesprawiedliwe. :D
11. Gdzie chciałabyś zamieszkać w przyszłości?
Nie snuje tak dalekich planów. Wiem, że chce studiować i wyjechać. To tyle :D

Ojej ^^ Aż się zmęczyłam :D  Więc tak.. nominuję :
-Nimfadora Tonks-Riddle
-Joanna Olucha
-Wiktoria Płazińska
- Sorciere Luthien
-Darcy Victoria
I oczywiście każdego, kto chce. Nie nominowałam dwa razy tych samych osób, więc jest ich tylko tyle.
Pytania od siebie:
1.Twoja inspiracja?
2. Dlaczego ta para?
3.Opisz siebie w trzech zdaniach.
4.Co najczęściej oglądasz?
5.Gdzie widzisz siebie w przyszłości?
6.Czego się boisz ?
7. Największe marzenie?
8.Największa wada i zaleta Twojego charakteru.
9. Ile masz lat?
10.Od ilu piszesz?
11. Czym jest dla Ciebie pisanie?


Jak widzicie, pytania się powtarzają, ale po prostu chcę Was jakoś poznać lepiej :D 

niedziela, 15 marca 2015

Rozdział V

Rozdział dedykuję :
-Nimfadora Tonks-Riddle – nie niszczę Twoich marzeń, Słońce <3 Masz nie zaniedbywać swojego zdrowia dla tego bloga! :D
- Kalipso Va- za długi, budujący komentarz i za link do swojego świetnego bloga:  http://dramione-zlodziej-pamietnika.blogspot.com/   Polecam !!! <3
-Darcy Victoria i Nathally Katherine Riddle- za to, że po prostu są :D
Oraz oczywiście każdemu każdemu komentującemu czytelnikowi :D
~~~~~~
-Tom, możesz mi przypomnieć, po co się zgadzałeś na tą imprezę ? – spytała jadowicie. Od wczoraj musieli przebywać w klitce Severusa razem z Malfoy’ami,  bo ich dzieci w domu urządzały imprezę, na którą jej wspaniały małżonek wyraził zgodę! Czy on naprawdę nie wie, co się dzieje na TAKICH imprezach..?!
-Alice… proszę cię. Przerabialiśmy to… półtorej godziny temu.
-Widocznie źle mi wytłumaczyłeś.
-Tłumaczyłem ci dobrze, tak samo jak Narcyzie i Lucjuszowi.
-To wytłumacz jeszcze raz.
-Nie udawaj obrażonej, kochana, bo trzeci raz z kolei nie dam się na to nabrać. Pomysł Dracona nie był zły: nie uważasz, że wszyscy powinni poznać Hermionę lepiej? Jak mamy utrzymywać dalej, że jest naszą córką, skoro ona nie pamięta? Możemy jej wmawiać, że to przez jakieś zaklęcie, chorobę… ale czy nie łatwiej jest ominąć ten temat i sprawić, by zaprzyjaźniła się z Ślizgonami...?
-Nienawidzę jak masz racje- mruknęła.
-Tak? A ja uwielbiam- stwierdził z uśmiechem. On nazywa się Tom Marvolo Riddle..! Jest potężnym czarodziejem, może trochę niedoświadczonym ojcem. Ale co z tego? Jeśli młody Malfoy,bądź którykolwiek z Ślizgonów, zrobiłby coś źle, finał tej imprezy byłby naprawdę nieciekawy. Mają przestrogę? Mają. Więc mogą się poznać! ( bo o żadnym piciu alkoholu nie było mowy)
-Nudzę się- mruknęła.
Alice  pomimo tego, że dawno skończyła 35 lat nadal miała z sobie coś z dziecka. No, ale czy każdy tak nie ma? Jakieś zachowania, nawyki.. mówienie na głos tego, co się myśli? Alice była piękną, arystokratyczną kobietą. Zawsze olśniewała wspaniałym makijażem, nienagannym ubraniem, dumną, pewną siebie postawą. Miała to wpajane od dzieciństwa, które w niczym nie przypominało naszego. Ona teraz to sobie „odbijała” i nie zamierzała szybko tego skończyć.
Tom chciał coś powiedzieć, ale szybko ugryzł się w język. Znał swoją żonę i jej możliwości na tyle, że wiedział, że lepiej jej nie denerwować. Wtedy dopiero może być nieznośna.
-Tom… nudzę się. – powtórzyła z naciskiem, gdy poprzednim razem nie uzyskała odpowiedzi. Riddle wymruczał coś w stylu „hmmm..?” i wziął pierwszą lepszą książkę z biblioteczki Snape’a. Nie była ona tak dobrze wyposażona jak w Malfoy Manor, ale cóż…- Co robisz..? – zapytała znów. Ile można się pytać i nie uzyskiwać odpowiedzi ? Szybko wstała i podeszła do fotela, w którym siedział jej mąż. Wyjeła książkę z  jego rąk i usiadła mu na kolanach- Romeo i Julia? Proszę cię, nawet tytuł ma kiepski. Na pewno jakiegoś mugola.
-Mugola, ale wcale nie jest taka zła. Posłuchaj :
Do ciebie, mój luby,
Spełniam ten toast zbawienia lub zguby.
                                                                             Albo to :

Dziwny miłości traf się na mnie iści,
Że muszę kochać przedmiot nienawiści.
- I ty coś z tego w ogóle rozumiesz..? Poza tym, te fragmenty nawet do siebie nie pasują. Nie są po kolei, od razu widać- zauważyła trafnie. Nie rozumiała co prawda o co w tym chodzi, ale nie była głupia i wiedziała, że te fragmenty nie są bez pośrednio po sobie.
-Czytam je wybiórczo. Otworzę na jednej, później na innej stronie i tak sobie je wertuję. Przyznasz że dają wiele do myślenia- mruknął, nawet nie patrząc na nią. Był za bardzo pochłonięty lekturą, co w tym dziwnego..?
-A może zobaczylibyśmy co w domu? – spytała nieśmiało. Sama bała się tego, co mogła tam zastać. Przecież ona też kiedyś była młoda i chodziła na imprezy! O.. wróć. Ona jest nadal młoda. Czuła tylko, że skrzaty domowe nie będą się nudzić.
-Już..? Przecież jest dopiero dziesiąta! Oni nawet nie zdążyli tego posprzątać.. – pomijając fakt, że Tom chciał poczytać jeszcze trochę książkę, to  bał się tego, co zastanie w domu- A nie możesz tak na przykład… sama tam iść? Wiesz, zobaczysz czy dużo ludzi zostało, jeśli tak, to ich spławisz..
-Czy ty się boisz? – spytała z nutką rozbawienia w głosie. Najchętniej to roześmiałaby się wniebogłosy, ale wiedziała, że nie może tego zrobić. Była przecież arystokratką.
-Niby czego? Głośnych, pijących dzieciaków, których są dziesiątki i które patrzą na każdy twój ruch, bo jesteś mentorem ich ojca? Nie, oczywiście, że nie- i powrócił do lektury.
Alice po raz kolejny walczyła z pokusą zaśmiania się, ale po chwili dała radę się opanować. Kochała Toma, pomimo jego dziwactw. Może dla innych był bezwzględny, ale dla niej zawsze był czuły i opiekuńczy.Nie obchodziło ją to, że czarodzieje uważają go za złego człowieka. On taki naprawdę nie był, ludzie wolą osądzać niż poznawać  lepiej. Wydają na człowieka wyrok, choć nie wiedzą jaką ma za sobą przeszłość. Nie mają pojęcia, że kiedyś może było mu źle. Może nie miał on takiej kochającej się rodzinki jak wszyscy? Tom  kochał ją taką jaka jest, nawet bez makijażu i w starych dresach. Kochali się za wnętrze. To właśnie była prawdziwa miłość.
-Tom… pojedźmy tam razem.  Przecież nie rozsadzili domu- blondynka chciała zażartować dla rozładowania napiętej atmosfery, ale jej się to nie udało. Riddle momenatalnie odłożył książkę i spojrzał na nią niepewnie.
-Jesteś pewna?
-No.. . nie przekonamy się, jak nie zobaczymy- chciała się jakoś uśmiechnąć, ale wyszedł jej tylko jakiś grymas. Więcej Tomowi nie było trzeba: poderwał się z fotela i podszedł w stronę drzwi.
-Gdzie ty idziesz?
-No jak to gdzie? Po Malfoyów! – wykrzyczał, znikając za drzwi. Po chwili dało się słyszeć odgłosy wchodzenia po schodach i  trzaskanie drzwiami. Alice z braku pomysłu usiadła  na oparciu fotela i zaczęła oglądać swoje paznokcie. Wystraszył ją trzask.
-…Szybciej, pośpieszcie się! Narcyzo, uważaj! Lucek, pomóż jej wstać!
-Co wy tam robicie?! –krzyknęła Alice. Tom poszedł tam jakieś piętnaście minut temu i dotąd nie wrócił. Za to co jakiś czas słyszała odgłosy przewracanych mebli- Schodzicie już?
-Jesteśmy, jesteśmy…- powiedział Tom schodząc. Za nim schodziła Narcyza podtrzymywana przed Lucjusza.
-Cyziu, co się stało?! – nigdy nie widziała, by jej przyjaciółka sobie coś zrobiła. Zawsze była ostrożna, może aż nadto.
-To nic takiego, po prostu się potknęłam o dywan- powiedziała gładko. Właśnie schodziła z ostatniego schodka i syknęła głośniej, gdy Lucjusz mocniej ją przytrzymał.
-Uważaj, kochanie- powiedział delikatnie obok jej ucha.
-Skoro jesteśmy już wszyscy- zaczął Tom- to możemy wracać do domu- Malfoyowie popatrzyli na niego jak na głupca. Jeśli ICH syn jest jednym z organizatorów imprezy, to jest stanowczo za wcześnie, aby tam wracać. Jednak co oni mogą? – Nie ma sprzeciwu? No to jedziemy.
 ~~~
I tak oto jest rozdział numer 5 :D
Nie jest on takim wstępem do kolejnego, ale po prostu coś mnie podkusiło, aby go dodać  J
Jest dłuższy niż poprzedni, choć  to nadal nie długość, do jakiej dążę. Nowy rozdział naprawdę nie wiem kiedy. Dodałam gadżet „ Prorok Codzienny” – codziennie aktualizuję, więc możecie przeczytać co z nowym rozdziałem :D Wszelkie pytania pod notkami lub na gg: Victoria Blanc. Dziękuję za 13 obserwatorów na blogu, 28 osób, które mają mnie w kręgach, ponad 5000 wyświetleń, tyle komentarzy i takie pozytywne komentarze u Venetii :**

Zapraszam serdecznie do komentowania – im więcej komentarzy, tym więcej weny, im więcej weny, tym szybciej rozdział :**
P.S. Oczywiście nie zbetowany ;d

niedziela, 8 marca 2015

Drabble - Dzień kobiet.

-Malfoy!
-Malfoy!
-Przestań mnie przedrzeźniać, głupia babo!
-Ja? Głupia baba ?! To ty idioto nie pamiętasz, że od czterech lat mamy to samo nazwisko!
-Miałaś  dobrą i długotrwałą Amortencję….
-Coś jeszcze chcesz, zanim wyjdę?!
-Musisz być zawsze taka uparta?
-A ty nadęty?
-Nie denerwuj mnie już. I tak dziękuję Merlinowi za moją cierpliwość! Z tobą już nawet normalnie porozmawiać się nie da.
-Twoją cierpliwość?! Chyba moją życzliwość, nadęty dupkowaty narcyzie!
-Ze mną ?! Kto robił mi wyrzuty, że źle nazwałem kota?!
-Kłopot! Co to za imię?!
-Pasujące!
-Coś jeszcze chcesz mi powiedzieć?

-Wszystkiego najlepszego z okazji dnia kobiet, moja złośnico. 

~~
Drabble jest to bardzo krótki utwór literacki, który posiada równo 100 słów 
Moje pierwsze Drabble. Na miniaturkę po prostu nie miałam czasu :/ Zaczęłam pisać przed chwilą, a litery same układały się w zdania :D Nie jestem pewna czy jest dobre, czy też odwrotnie, oceniajcie :D 
Mi się podoba, zawarłam w nim trochę informacji, ale co najważniejsze : 
Wszystkiego co najlepsze kobietki :** 
Kto jeszcze nie czytał, zapraszam na Rozdział IV :D <3



~~Victoria Blanc. :*

piątek, 6 marca 2015

Rozdział IV

-Zatańczysz..? – zapytał. Gdyby nie siedziała kolana ugięły by się pod nią. Albo nie, inaczej: właśnie unosiła się metr nad ziemią. Odkąd weszła do Sali przypatrywała mu się ukradkiem, tak by on tego nie zauważył. Coś ją w nim intrygowało: może jego zachowanie, uśmiech, sylwetka, a może uroda? Nie mogła oderwać od niego wzroku, a właśnie tonęła w piwnych oczach. Pokiwała tylko głową i dała się poprowadzić na parkiet . Diabeł się postarał, trzeba mu było to przyznać. Chociaż impreza była pierwsza, jak powiedzieli „zapoznawcza” to i tak się jej bardzo podobała. Chciała już zobaczyć te tematyczne. Z opowiadań Pansy wiedziała, że były one niesamowite. Pełne wspaniałych dekoracji, w idealnie dobranych kolorach do uroczystości. Nie mogła się już ich doczekać.
-Eric Lange- szepnął przy jej uchu tak cicho, by tylko ona usłyszała.
-Hermiona Riddle- odpowiedziała szeptem, myśląc, że gdyby wypowiedziała te słowa głośniej mogłaby  przerwać tą wspaniałą chwilę. Chłopak nie był doskonałym tancerzem, czasami się gubił w krokach, ale był czarujący. Było w nim po prostu to coś. Przyciągał spojrzenia wielu dziewczyn. Na przykład takiej Pansy, która patrzyła na Hermiona z zazdrością w oczach. Brunetka tylko się  uśmiechnęła i przybliżyła do chłopaka. Lubiła Ślizgonkę, ale niech nie myśli, że będzie tą drugą. Skoro to na nią Eric zwrócił uwagę, a nie na Pansy, to nie czuła się w obowiązku przedyskutowania tego z koleżanką. Poza tym Ślizgonka tańczyła z połową chłopaków, gdy ona siedziała sama przy barze, od czasu do czasu tańcząc z Blaise’m.
Nawet nie zauważyła, gdy została odbita przez dużo wyższego chłopaka.* z blond włosami. Po chwili uzmysłowiła sobie, że tańczy z Malfoyem. Momentalnie czar, jak i jej dobry humor prysł. On musi się zjawiać w nieodpowiednich momentach ? Jeszcze na początku imprezy go nie obchodziła, a teraz co?
-Ładnie wyglądasz-zniżył głowę tak, aby mógł jej to szepnąć do ucha. Hermionę przeszedł dreszcz, ale nie dała po sobie tego poznać. Zacisnęła usta w wąską kreskę i postanowiła udawać obrażoną. Malfoy tylko się zaśmiał widząc jej minę. Wyglądała jak pięcioletnia dziewczynka, która nie dostała lizaka. Zwłaszcza z jej wzrostem. Nie mógł zaprzeczyć- było to urocze.  Piosenka się skończyła a ona posyłając mu ostatnie mordercze spojrzenie wróciła do baru.
-Widzę, że poznałaś już Erica- zaczęła  Pansy. W jej głosie bez problemu Miona wyczuła nutę złości. Ale czy to jej wina? Nie będzie się czuła winna za to, że tańczyła z chłopakiem, który sam ją o to poprosił- Mogłabyś się od niego odczepić? – szepnęła, nachylając się nad brązowowłosą. Hermione od razu zmroziło. Po raz kolejny zacisnęła usta w kręskę patrząc na nią z wyczekiwaniem- On jest mój- powiedziała z chytrym uśmiechem. Hermionie od niego przeszły ciarki, ale nie chciała dać tego po sobie poznać. Założyła jeszcze raz maskę i udawała twardą.
-Kto tak powiedział? On? Jeśli nie, to mam takie same prawa jak ty.                                            
-Myślałam, że jesteśmy przyjaciółkami.
-Przyjaźń to odwzajemniony układ. Ja daje coś z siebie, ale ty też. Nie będę ci ustępować miejsca, na to nie licz- powiedziała z uśmiechem patrząc na czerwoną twarz Pansy. Znały się zaledwie parę dni, a ona już się rządziła, czy to nie przesada? Z rozmyślań wyrwał ją męski głos.
-Teodor Nott. Zatańczysz? – powiedział z czarującym uśmiechem. Nie mogła mu się oprzeć, więc posyłając ostatni jadowity uśmiech Pansy dała mu się poprowadzić na parkiet. Chłopak okazał się być bardzo miły i inteligenty. Do tego był czarujący i świetnie tańczył. Gdy przetańczyła z nim kilka piosenek i chciała wrócić do barku, ktoś złapał ją za rękę patrząc na nią z prośbą w oczach. Pokiwała głową i znów wirowała na parkiecie.  W taki sposób czas miął jej do trzeciej w nocy. Tańczyła z prawie wszystkimi chłopakami, zaledwie parę razy zahaczając o bar i łapiąc wściekłe spojrzenie  Pansy. Szumiało jej trochę w głowie,a nogi bolały ją niemiłosiernie, więc postanowiła już wrócić. Ale coż… łatwo postanowić, trudniej zrobić. Przez ostatnie kilka godzin była podtrzymywana, więc teraz chwiała się lekko chodząc. W połowie drogi do drzwi straciła równowagę i gdyby nie silne ramiona, które teraz ją podtrzymywały, na pewno zderzyła by się z podłogą. Spojrzała na swojego wybawcę z wdzięcznością w oczach, dopóki nie poznała, że to Malfoy.
-Nie trzeba było tyle tańczyć i pić- zaśmiał się, o dziwo bez ironii- Odprowadzę cię. Sama nie dojdziesz na drugie piętro- dodał, gdy już chciała zaprzeczyć. Musiała mu przyznać racje: wywalała się na prostej drodze, a co dopiero wspinać się na drugie piętro? Samobójstwo- Widzę, że poznałaś już Ślizgonów. Dobrze tańczą? – „nie tak dobrze jak ty”  przemknęło jej przez myśl. Merlinowi niech będą dzięki, że w pore ugryzła się w język! A tak w ogóle.. skąd on to wiedział? Przecież sam był zbyt zajęty Astorią, by widzieć cokolwiek innego.
-Nie najgorzej – odpowiedziała gładko, na szczęście się nie jąkając. Jeszcze tego by brakowało! Resztę drogi pokonali w spokoju, a towarzystwo Malfoya, o dziwo, w ogóle jej nie przeszkadzało. Pomógł jej przejść po schodach- wziął ją na ręce, na co momentalnie się zaczerwieniła. Chciała wyplątać się jakoś z jego uścisku, gdy szli prosto, ale on tylko posłał jej uśmiech i przeniósł ją przez próg jej pokoju. Dopiero teraz przypomniała sobie, że boi się ciemności. Codziennie, przed spaniem, zapalała świeczki zapachowe i jakoś dochodziła do łóżka. Zapach świeczek ją uspokajał a ich światło przyjemnie malowało kontury pokoju. Teraz nie mogła nawet o tym pomarzyć. Mimowolnie skrzywiła się lekko, co nie uszło uwadze Malfoya. Merlinie, czy ten człowiek musi wszystko widzieć? !
-Nie mów, że boisz się ciemności- zaśmiał się, ale tak jakoś inaczej; bez ironii, kpiny. Jakby z troską w głosie. Momentalnie spoważniał, gdy zobaczył strach w jej oczach. Nie próbował jej przekonywać, że nie ma się czego bać. Ona przecież to wiedziała.

-Mógłbyś zostać? – spojrzała na niego z prośbą w oczach. Miał odmówić- wiedział, jakie później będą plotki. Ludzie uwielbiali mieć coraz to nowe tematy, żeby tylko zapomnieć o swoim życiu i zniszczyć komuś jego własne. Ale, gdy spojrzał na nią, nie mógł. Pokiwał lekko głową a ona uśmiechnięta weszła do łazienki przebrać się w piżamę. Gdy wyszła, zobaczyła śpiącego Malfoya w jej łóżku, który miał na sobie tylko bieliznę. Zaśmiała się cicho, by nie obudzić blondyna.  Co prawda nie o to jej chodziło- wystarczyło, żeby poczekał aż zaśnie na kanapie. Dalej się uśmiechając podeszła do łóżka i weszła pod kołdrę, przykrywając tym samym Malfoya. On objął  ją w pasie i dalej słodko spał. Blond grzywka opadała mu delikatnie na czoło a twarz wydawała się być spokojna.  Zadowolona wtuliła się z ufnością w blondyna i usnęła. 


* Eric jest przystojny, ale jest dużo niższy od Malfoya. Dla porównania;
Hermiona (163 cm) Draco (190 cm ) Eric (174 cm)

~~~~~~~
SŁÓW KILKA.. WYJAŚNIENIA, PODZIĘKOWANIA, NOWY BLOG.. 
Wiem, okropna jestem i tyle. ;c 
Rozdział miał się pojawić max do 1.5 tygodnia a czekaliście 3 tygodnie. 
Przepraszam. ;C Najpierw komputer w czyszczeniu, przez wirusa, więc nawet nie miałam gdzie pisać, później po prostu brak weny, później chęci.. i tak to wyszło >,< 
Jedynym znakiem, że tutaj byłam przez cały czas jest co chwila zmieniający się szablon. Szukam tego jednego, idealnego i chyba jeszcze poszukam ;'C
Poza tym ten rozdział uważam za średnio udany, dużo bardziej podoba mi się poprzedni. Jest taki lekki i mniej wymuszany :D Ale zauważcie mój trud- są linki w słowach "Pansy""Astoria""wyglądasz"- ubranie Pansy, Astorii i Miony. 
Poznajecie inną twarz Pansy i Dracona + pare nowych postaci :D (odsyłam do zakładki 'BOHATEROWIE') 
Dziękuję za wszelkie  komentarze :D Nawet nie wiecie, jak to uskrzydla :* 
Nawet na faslook'u znalazła się moja czytelniczka :D 
Rozdział dedykuje: 
Darcy Victoria ( która nawet na faslook'u mnie znalazła i pytała o nowy rozdział :D )
Nimfadora Tonks - Riddle ( komentarz naprawdę budujący! :D Proszę o więcej takich :* )
Nathally Katherine Riddle  (która wreszcie dodała nowy rozdział i która obiecała, że mnie już nie zostawi :D ) 
Repesco ( za wszystkie komentarze :D )
i oczywiście wszystkim komentującym.
i przede wszystkim dla Krukonki2001, która wyciągnęła mnie z dołka, który po pewnym czasie przeżywa każda Młoda Autorka, i zachęciła do zaczęcia pisania nowego opowiadania. :D 
Co do niego.. jeszcze się zobaczy :D W tym miesiącu postaram się jeszcze jakoś Wam przybliżyć sprawę... Ahhhh.. i jeszcze mam u Venetii zarezerwowaną miniaturkę :D Będzie ciekawie :**
No i prawie zapomniałam.. zmieniłam swoją nazwę z Elanor Miaa Hope ( wcześniej Miaa Carpe ) na Victoria Miaa Blanc. Tak jakoś, wydawało mi się lepsze :D 
I dostałam pytania o SPAM .... otóż nie ma i nie będzie :c KOMENTUJĄCY wiedzą, że czytam ich blogi. To tyle :D.
Proszę o komentarze :** - jakikolwiek- krótki, długi, bylebym wiedziała, że czytasz :D Daje kopa :) Mamy 9 członków, ponad 4.500 wyświetleń i średnio 20 komentarzy ( z moimi odpowiedziami ) do tego dostałam trzecią nominację. !! Nominowani są wszyscy czytający, a pytania macie w poście poprzednim :* 
Obieeeecuje, że następny rozdział będzie: 
-dłuższy  ( ten ma ponad 1000 wyrazów i ponad 5500 znaków- ale jest duużo krótszy niż poprzednie ;'c) 
-lekki w czytaniu 
i ogólnie.lepszy :D
Wena mnie jak na razie nie opuszcza, mam już  trochę pomysłów :**
Do zobaczenia ! :D

Victoria Blanc. 



środa, 25 lutego 2015

Liebster Blog Award


Edit: ( dostałam piątą nominację. Wszystkie w "Spis treści"
"Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za „dobrze wykonaną robotę” Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował."

Dostałam 2  ( !) nominacje do LBA od dwóch młodych Autorek; pierwszą od Acruxia Black, drugą od Anastasia ( Ru By) dziękuję ! 
Choć pierwsze co to przepraszam, że dopiero teraz pojawia się taki post, ale nie chciałam go w ogóle publikować. Przekonało mnie tylko to, że mogę nominować jedenaście młodych Autorek. Może to im się przyda *o*
Pytania od Acruxii; 

1. Najlepsze opowiadanie jakie przeczytałaś?
 Wiele jest  takich opowiadań. Z Dramione:  Draco i Hermiona   <- pierwsze rozdziały nie są dobrze napisane, pełno powtórzeń, ale to moje pierwsze Dramione. To dzięki niemu pokochałam tą parę, to ten blog przekonał mnie do nich. Pierwszy post był w 2012 r., jest 52 rozdziały.  Blog aktualnie jest zawieszony, lecz wkrótce ma się pojawić nowy rozdział, na który czekam niecierpliwie. Bardzo przyjemnie i szybko się czyta :D Jestem tutaj, by cię kochać, chronić...Jestem tutaj, bo nie ma innego miejsca w którym miałbym być  <- drugi blog jaki przeczytałam. Też nie raz do niego wrócę. <3.  Magiczny Pamiętnik  <- tak naprawdę niedawno przeczytałam ten blog. Jednak przeczytałam do jednym tchem, bardzo mi się podoba. Szczególnie zakończenie- jest inne niż wszystkie. Na pewno do niego wrócę
2. Ulubiona postać fikcyjna?
Nie mam takiej. Lubie wszystkie; bardziej lub mniej. 

3. Lektura, która przepadła ci do gustu?
Odpowiedziałabym "Tam, gdzie spadają anioły"- czytam teraz i mi się podoba. Jedynym minusem jest to, że po prostu nudzą mnie rozmowy między Ave a Vea'ą. Są pouczające, dają wiele do myślenia, ale połowę z nich bym skasowała a połowę skróciła. Uwielbiam "Dzieci z Bullerbyn" i " Spotkanie nad morzem" - jeszcze z podstawówki :D 

4. Co cię najbardziej irytuje?
Wywyższanie się ludzi. 

5. Twoje najdziwniejsze nawyki/ dziwactwa?
Nie najdziwniejsze, ale najgorsze (?) - obgryzanie paznokci :3

6. Ulubione słodycze ?
Lubie wszystkie :3 To słodycze.. ! :D 

7. Siedzisz w pokoju z Hitlerem, Stalinem i osobą najbardziej irytującą na ziemi. masz pistolet z dwoma nabojami- do kogo  strzelasz?
 Do dwóch pierwszych

 8. Ulubiona książka?
"Harry Potter",  "Naznaczona", kryminały :"Wszystko czerwone" i zdecydowanie "Dawca" , którą przeczytałam na jednym tchem :3

9. Masz możliwość stania się bohaterem fikcyjnym- kim będziesz?
Jejku... nie wiem . 

10. Jeśli czytasz... co sądzisz o moim opowiadaniu?
Podoba mi się Twój styl pisania *o*

11. Lubisz placki? xd powiedz jakie xd
Lubie :3

  Pytania od Ru By

1. Twoje największe marzenie? 
Może to dziwne, ale nie mam jednego, określonego marzenia. Chcę by moja rodzina i ja była szczęśliwa. I tyle. 

2. Co motywuje Cię do pisania? 
Codzienne sytuacje, ponura rzeczywistość, filmy.. wszystko. 

3. Dążysz do ideału?
Może nie od razu do ideału. Ja już (!) widzę, że mój styl pisania się zmienił dzięki komentarzom, w których zwracano uwagę na moje błędy. 

4. Podejmujesz pochopne decyzje?
Zależy jakie :3 Nad ważniejszymi dłuugo myślę :D 

5. Czy zwodzisz ludzi?
Czasami.

6. Granger vs. Malfoy?
Malfoy- pewnością siebie, odwagą. 

7. Co sądzisz o hejterach?
"Hejter w necie- p*zda w świecie"- jeśli hejty są anonimowe i obaźliwe w stosunku do kogoś. Choć to, że ktoś napisze komentarz "głupie opowiadanie, lepiej nie pisz, ciężko się to czyta, za długie opisy- nudzą"  <- to okej. Komuś się to może nie podoba- wyraża swoją opinie i ją uzasadnia. 

8. Opisz cechy jakie powinien posiadać prawdziwy przyjaciel
Powinien być :
-wierny - nie będzie Cię obgadywać za Twoimi plecami
-pomocny- żebyś wiedziała, że zawsze możesz na niego liczyć
-uczciwy- że nigdy Cię nie oszuka.
Ja takie cechy znalazłam tylko u jednej osoby >.< Dlatego reszta to koleżanki ^^

9. Ja interpretujesz cytat: "Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają jak latać"?
Taki powinien być prawdziwy przyjaciel - powinien wiedzieć, gdy za słowem "nic" kryje się "coś" 

10. Przepis na dobry dzień.
Cały dzień z przyjaciółką <3. Lepszego nie miałam :D :**

11. Jakie jest według ciebie najpiękniejsze miejsce na świecie?
Jestem wybredna i takiego nie widziałam; w Niemczech było ślicznie, ale czy to najpiękniejsze miejsce za świecie...? Jeszcze nie w wszędzie byłam więc nie wiem ^^


Moje pytania :D 

1. Co Cię zainspirowało do pisania? 
2.Ile pisałaś przed założeniem bloga?
3.Dlaczego akurat Dramione? 
4.Wzorujesz na kimś bohaterów/wydarzenia ? 
5.Co Cię inspiruje? 
6.Jakim typem człowieka jesteś? 
7.Opisz siebie w trzech zdaniach. 
8.Największe marzenie?
9.Czego się boisz? 
10.Gdzie widzisz się w przyszłości? 
11.Co najczęściej oglądasz?


Nominowane blogi : 


Nathally Katherine Riddle  ( dramione ) 
Krukonka 2001     (dramione )
Respecto      (inne)  
Mionka         ( dramione )
Oblivion R.    ( miniaturki dramione ) 
Dramat          ( dramione )
hate muggles   (dramione )
aleksandragrec   (dramione) 
Noxella Lux   (dramione )
Malfoyowa   (dramione )
I oczywiście każdego kto chce. Blogi są głownie Autorek, które komentują mój blog i których blogi czytam :D Miało być ich więcej, ale niestety w niektóre mi nie weszło i muszą być to blogi o mniejszej ilości obserwatorów, więc wybrałam blogi początkujące. :D 




Nowości: 
Laptop dostałam wczoraj z całkowitego czyszczenia- usunięto wszystkie pliki; obrazy, opowiadania.. niektóre przegrałam na pendrive'a, choć i tak większość została usunięta. Mam zarys rozdziału, do tego (moim zdaniem) dobre pomysły na nowe historie.  Na razie nic więcej nie powiem, nie będę zapeszać. 
Przepraszam  za ciągle inną czcionkę i możliwą nieczytelność- notka pisana w dużych odstępach czasowych :c
P.S. Zmieniłam nazwe z "Miaa Carpe" na "Elanor Miaa Hope " - wróciłam do podstaw :D 
Do zobaczenia..! :D :**



~~Elanor Miaa. 

poniedziałek, 16 lutego 2015

Rozdział III

-Stary, a jak się pomylę? Jestem tylko człowiekiem, który nienawidził i uprzykrzał jej życie przez sześć lat. Dziś o mało co nie powiedziałem do niej Granger ! A wiesz co jest jeszcze lepsze..? Barman z Pokątnej powiedział do niej " Dzień dobry,  panno Riddle ! " Mi mało oczy nie wyszły jak to usłyszałem. A ona to oczywiście wszystko zobaczyła, później zaczęły się pytania; dlaczego zaniemówiłem ? dlaczego byłem taki zdziwiony? Ona jest strasznie dociekliwa! Jak Tom to sobie wyobraża? Co złego zrobiłem, że mam robić za jej opiekuna? - blondyn gadał jak najęty i nijak się go nie dało uspokoić. Narzekał na Riddle, na świat i znowu na Riddle. Blaise zaczął się w pewnym momencie zastanawiać dlaczego to teraz tak Merlin go skarał. Czym on sobie zawinił? Liczył na luźną rozmowę z przyjacielem przy kremowym. Nie po to odprawili dziewczyny żeby Malfoy nadrabiał gadaniem za siebie i za nie.
-Dramatyzujesz. Riddle, fakt, jest wyszczekana, ale czy to źle? Przecież nie będziesz się nudzić. Poza tym widziałeś ją? Co drugi facet się na nią gapi. Ty lepiej uważaj na nią, bo z tym jak wygląda, jak się ubiera i jaki ma ostry języczek niedługo będziesz nie tylko jej musiał pilnować ale i jej chłoptasia- zaśmiał się Blaise. On naprawdę nie widział powodu niechęci Smoka do Miona. Ładna, mądra, wygadana... na co on narzeka?
-To nie jest śmieszne, Zabini- wydusił przez zaciśnięte zęby. Blondyn liczył na zrozumienie- jakiekolwiek. Choć sam nie wiedział co nim targało; przerażenie, że może sekret się wydać? A co jeśli ją polubi, przywiąże się do niej i nagle ona sobie wszystko przypomni? Znienawidzi go dwukrotnie mocniej, czy da mu się wytłumaczyć..?
-Już, nie obrażaj się ty blond włosa księżniczko- mruknął rozbawiony czarnoskóry czym tylko bardziej zdenerwował kolegę- Mówię ci, nie przejmuj się tak. Będzie co ma być i tyle. "Jasne.."  - pomyślał Smok patrząc na przyjaciela. Zabini nie był typem człowieka, który o wszystko się martwi. Jego świętą zasadą jest właśnie "Co ma być to będzie", na co Draco z chęcią odpowiedziałby mu " I tak trzeba się z tym zmierzyć"  - więc dlaczego dziś tak nie potrafił? Dlaczego nie mógł przełamać tej bariery, pomiędzy nim a Granger?
-Coś długo nie wracają.. - zaczął Blaise chcąc jakoś przerwać ciążącą ciszę.
-Zakupy..- powiedział Smok tak jak gdyby to miało wszytko wyjaśniać. Szczerze nie rozumiał tej słabości u kobiet. No bo kupić coś i wyjść- ok, przecież sam nieraz tak robi jeśli chodzi o markowe garnitury lub miotły. Ale żeby łazić po sklepach godzinami? Po co to komu? Przecież i tak w ponad połowie sklepów sobie nic nie kupią. Nie wiedział jaki stosunek miała do tego Riddle, ale jeśli taki sam jak Pansy to był pewny, że nie szybko zobaczą dziewczyny.
-Ejjj... mam genialny pomysł! Jestem rewelacyjny!- zaczął się zachwycać Zabini. Dość często miał genialne pomysły- oczywiście wszystko sprowadzało się do jedego- picia.
-I do tego jaki skromny- zripostował przyjaciela wciąż obrażony blondyn. Blaise był wesołym i energicznym facetem z natury. Na ogół Draconowi udzielał się jego nastrój- normalnie byłby już pogrążony w ustalaniu " co? jak? kiedy? ", ale dziś był lekko przybity swoim beznadziejnym zadaniem.
-I przystojny, wysportowany, szarmancki, czuły, delikatny..- rozmarzył się Blaise przypominając  sobie słowa jego byłych dziewczyn - Smoku, nie patrz się tak na mnie. Nie możesz cofnąć straconych dni, możesz jedynie sprawić by kolejne były pełne uśmiechu i radości- wyszczerzył się czarnoskóry.
-Blaise... to było naprawdę mądre- wyszeptał Draco. Słowa jego przyjaciela zrobiły na nim spore wrażenie. Czy nie o to chodzi? By swoje życie przeżyć tak jak się chce, abyśmy niczego nie żałowali? Przecież życie mamy tylko jedno. Musi być w nim miejsce przede wszystkim na niezapomniane chwile- te pełne ciepła, radości.
-Dzięki. Było na napisie od Tymbarka, tak samo jak "kto nie próbuje ten potem żałuje" - wyszczerzył się Zabini. Smok mimo pogardliwego spojrzenia skierowanego na przyjaciela postanowił wziąć sobie te cytaty do serca. Obydwa.
- A wracając do twojego genialnego pomysłu..masz na myśli jakąś imprezę? - spojrzał zaciekawiony na przyjaciela. Ten rzucił mu wściekłe spojrzenie.
-Smoku, czy ja robię 'jakieśtam imprezy' ?- zapytał urażony brunet patrząc na blondyna, który chciał potwierdzić głową, jednak opanował się gdy zobaczył minę swojego przyjaciela- Jakieśtam imprezy..? Czy moje imprezy nie są BOSKIE ?!- Smok niechętnie musiał przyznać mu rację. Blaise nie robił zwykłych popijaw z masakryczną ilością alkoholu i jakimiś beznadziejnymi przekąskami w postaci starych krakersów wyciągniętych z zakurzonego kredensu. Jego imprezy były zawsze tematyczne, a co za tym idzie to i przemyślane. Pamiętał jak ostatnim motywem było 'świecenie w ciemności'- to był ulubiony temat przyjaciół. Mrok, jaki panował w lochach ( bo tam je najczęściej robili ) zakłócany był przez świecący, zielony parkiet na którym zawsze tańczyło parę par w rytm najróżniejszych gatunków muzyki -a co za tym idzie i DJ'a- oraz w pełni wyposażony, profesjonalny barek z barmanem czele. Robili przy tym specjalne nalepki, oczywiście również świecące w ciemności, którzy dostawali wybrani uczniowie i zatrzymywali na pamiątkę. Zdecydowanie nie można było zarzucić Blaise'owi robienia byle jakich imprez.
- No więc zrobimy BOSKĄ - to słowo podkreślił patrząc na przyjaciela- imprezę zapoznawczą a w zasadzie to przypominającą dla Hermiony. Zaprosimy wszystkich Ślizgonów z naszego roku i z młodszego, przyjaciół z Hogwartu, ale tylko tych z Ravenclav'u, tylko oni potrafią się bawić, i najlepsze.. uzyskasz na to zgodę Toma i sprawisz, by razem z Alice i innymi domownikami wynieśli się na czas imprezy z MalfoyManor- powiedział na jednym wdechu Diabeł, a Smok spojrzał na niego jak na przygłupa. Że niby on ma powiedzieć Najsilniejszemu Czarodziejowi Świata by ruszył swoje cztery litery wynosząc się z domu na czas popijawy z jego córką? Przecież on nie jest samobójcą! Przy Riddle to raczej jest zabójcą z nią w roli głównej. Ale samobójcą?
-Dziś nic mocniejszego nie piłeś, więc chyba po Tymbarku ci tak odwala- zawołał wstrząśnięty Smok. Na początku myślał, że to jakieś żarty, ale teraz się naprawdę przejął.  "Jak? " - w głowie siedziało mu tylko jedno pytanie. Przecież nie mógł Toma i Alice zabić, pokroić, potorturować, otruć. Po pierwsze oni by go wyśmiali, a po drugie nie chodziło tu o ich śmierć.
-Stary, to jest genialny pomysł! Powiesz im tylko, że robisz imprezę, aby Riddle poznała resztę Ślizgonów.  Przerasta to cie, czy co? -powiedział brunet z złośliwym uśmieszkiem. Skoro nie wyprosi tego u Smoka to jasne, że musi go podejść.
-Jak to wypali, Zabini to stawiasz mi Ognistą - powiedział zrezygnowany blondyn. Doskonale wiedział, że przyjaciel go podpuszcza, ale i tak nie mógłby odmówić.
-Tęskniliście? - zapytała Pansy siadając naprzeciwko nich z Hermioną. Jedyną odpowiedzią na jej pytanie był krzywy uśmiech Smoka. Czy tęsknił? Nie. W każdym razie nie za Pansy.
-Miło, że się tak śpieszyłyście do nas, wy nasze dzieweczki- powiedział  z uśmiechem patrząc na dziewczyny.
-Szkoda tylko, że droga zajęła im ponad cztery godziny- mruknął Draco patrząc na Blaise'a.
-Smoku, powiedzmy im o MOIM genialnym planie- i zanim Smok zdążył go powstrzymać Blaise był już w połowie. Draco go nie słuchał- przecież wszystko to już wiedział. Jego wzrok był za to skupiony na Granger. Tfu! Jego wzrok był skupiony na Riddle. Wiedział już, dlaczego facet był tak zainteresowany dyskusją z nią. Przedtem tego nie zauważył, lecz teraz, gdy się przyjrzał jej spokojnie doskonale to wiedział; mały, zadarty nosek z kilkoma piegami, kasztanowe loki sięgające łopatek, porcelanowa cera, malinowe usta i te oczy w kolorze płynnej czekolady. Podobało mu się to, że była niska. Jej 163,5 cm w porównaniu do jego prawie 190 cm wydawał się być naprawdę zabawny, szczególnie, gdy starała mu się patrzeć w oczy. Był tak pochłonięty patrzeniem na Riddle, że zdążył jeszcze tylko usłyszeć ostatnie zdanie- A nasz pożerający wzrokiem Hermione Smok załatwi nam na to wszystko pozwolenie- powiedział Blaise, szczerząc się do przyjaciela. Wiedział doskonale, że go nie słuchał, więc nie przyda mu się mała nauczka?
 Hermiona na te słowa spojrzała na blondyna. On nie odwrócił jednak wzroku i wciąż się w nią wpatrywał dopóty pozostała dwójka zaczęła się z nich śmiać. Pośpiesznie wyszli z pubu.
-Blaise.. kiedy jest ta impreza?- zapytał blondyn. Wiedział, że się kompromituje; Zabini mówił o tym przeszło pół godziny.
-Jutro. Powodzenia z zgodą Toma i Alice, Smoku- wyszczerzył się do niego po czym dogonił dziewczyny idące kawałek dalej.  "Powodzenia...przyda się " 


~~~~~
Po pierwsze... dziękuję za TAKĄ ilość komentarzy pod poprzednim postem ..!  Nawet nie wiecie jak to mobilizuje ;D Dlatego właśnie dziś, nie w czwartek dodaje rozdział *o* Miniaturka, którą uważałam na niewypał dostała naprawdę bardzo przychylne komentarze ;D Co do tego rozdziału... początek taka męska rozmowa w babskim wydaniu (?) ;D
Ogólnie jestem zadowolona, tylko ta końcówka...ehm.. no nic. Lepszej nie wymyśle. Starałam się nie gubić "ę"- jak wyszło, tak wyszło ;d. Rozdział krótki, miałam dodać też tutaj imprezę Ślizgonów, ale nie mogłam już dłużej zwlekać z rozdziałem po takiej frekwencji ;) Zdradzę tylko, że będzie tam trochę Dramione  i.. niefortunna pomyłka pokoi ? ;D Niestety nie wiem kiedy on będzie, możliwie szybko- to jasne, postaram się do półtora tygodnia max ;D I ostatnie... dodałam Wam link do ubioru Hermiony na faslook- jest to mój profil i stworzony przeze mnie zestaw. Nazwa jest 'Elanor' , ponieważ kiedyś nazywałam się Elanor Hope.
Do nowego rozdziału :*
''Miaa





Theme by Mia